Jakiś czas temu pisałam o instytucji przedawnienia i o tym że coś się w tym temacie zmieni https://oprawieprosciej.pl/rewolucja-w-przedawnieniu/ .  Tym razem o tym, jak przedawniają się należności, które zostały już stwierdzone nakazem zapłaty i jak walczyć z egzekucją przedawnionych długów.

Wokół przedawnienia roszczeń stwierdzonych orzeczeniem sądu narosło wiele błędnych teorii. Część wierzycieli uważa, że ich roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem nigdy się nie przedawni i zawsze będą mogli odzyskać swoje pieniądze. Z kolei wielu dłużników sądzi, że po tym jak egzekucja została umorzona, jako bezskuteczna jest już po sprawie i mogą spać spokojnie. Żadne z tych twierdzeń nie jest prawidłowe.

Generalnie zasada jest taka, że roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy (art. 125 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że co do zasady dług potwierdzony prawomocnym wyrokiem lub nakazem zapłaty przedawnia się po dziesięciu latach. Termin liczy się od daty prawomocności orzeczenia. Oczywiście jak to w prawie bywa od tej zasady jest wyjątek. Otóż jeżeli stwierdzone w opisany powyżej sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe należne na przyszłość, to roszczenie okresowe ulega przedawnieniu w terminie trzyletnim. Takim świadczeniem okresowym są na przykład odsetki od należności głównej należne za czas po wydania wyroku.

Dla przykładu: nakaz zapłaty z dnia 1 lipca 2009 roku opiewa na kwotę należności głównej- 5.000,00 złotych i odsetki od dnia wyroku do dnia zapłaty. W dniu 5 lipca 2018 roku wierzyciel złożył wniosek egzekucyjny. Co do należności głównej termin przedawnienia jeszcze nie upłynął, co do odsetek- część z nich się przedawniła. Wierzyciel może skutecznie żądać zapłaty wyłącznie odsetek za 3 lata wstecz od dnia wszczęcia egzekucji, która to czynność przerywa bieg przedawnienia tj od dnia 5 lipca 2015 do 5 lipca 2018.

WAŻNE! Upływ terminów przedawnienia nie oznacza, że wierzyciel nie może wszcząć, a komornik nie może prowadzić egzekucji. Tylko dłużnik może zatrzymać egzekucję podnosząc zarzut przedawnienia i kierując do sądu tzw. pozew o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego zwany również powództwem przeciw egzekucyjnym lub opozycyjnym. W takim pozwie wykazuje się, że określone roszczenie uległo przedawnieniu i jako takie nie może być egzekwowane.

O TYM TRZEBA PAMIĘTAĆ:  Bieg przedawnienia przerywa każda czynność wierzyciela zmierzająca do wyegzekwowania świadczenia. Oznacza to, że w przypadku wszczęcia egzekucji bieg przedawnienia przerywa się i biegnie od nowa dopiero z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu egzekucji. Od tej daty wierzyciel ponownie ma dziesięć lat zanim dług się przedawni i trzy lata zanim przedawnią się odsetki należne za okres po wydaniu wyroku.

W związku z tym, że prawo przewiduje różne teminy przedawnienia, co do różnych roszczeń stwierdzonych orzeczeniem sądowym, zawsze trzeba badać postanowienie o wszczęciu egzekucji, patrzeć na daty i liczyć czy termin przedawnienia nie upłynął. A jeżeli tak, to brać sprawy w swoje ręce, najlepiej za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika.